تقاطع اینترنت و هیپ هاپ به دلیل کمک به ظهور ماجراهای جوان مانند Soulja Boy ، Chief Keef و بسیاری از” رپرهای SoundCloud “اغلب اعتبار داده می شود. اما همچنین فضایی خلاقانه برای تازه واردانی که یک یا دو نسل از آنها بزرگتر هستند فراهم کرد. هنرمندانی مانند بنی قصاب ، کانوی ماشین ، وستساید گان ، فردی گیبس ، روک مارسیانو و کا همین حالا پیروز می شوند و آنها از اینترنت به عنوان راه موفقیت مستقیم خود به مشتری استفاده می کنند.

در سال های اخیر ، بحث های زیادی در مورد چگونگی کشف افسانه هایی مانند Jay-Z ، Black Thought و Nas برای یافتن راه هایی برای حفظ مشاغل موفق در 40 تا 50 سالگی وجود دارد. آنها عظمت پایداری کرده و برای سنتی های هیپ هاپ که قصد دارند برای همیشه به رپ گوش دهند ، به رپ “بزرگسالان معاصر” تبدیل شده اند. اما امروزه ، کله های هیپ هاپ که عاشق رپ های ریز ، روح انگیز و بوم باپ هستند ، فقط لازم نیست که به کارهای “کلاسیک” گوش دهند. یک صحنه کامل از MC های 30 ساله و بالاتر وجود دارد که میراث خود را در زمان واقعی شکسته و تشکیل می دهند.

قبل از رونق دوران وبلاگ ، تنها یک روش مشخص برای دستیابی به تحسین ملی توسط یک هنرمند وجود داشت: رفتن از طریق سیستم سنتی عمده برچسب گذاری همانطور که بازی یکبار قافیه داشت ، “Dre saidinin no comin ‘back from Gold.” هنرمندان جدیدی که آلبوم هایشان عملکرد ضعیفی داشتند ، به سختی شانس دوم را می گرفتند و برچسب ها به هنرمندان تازه وارد 30 ساله شلیک نمی کرد و آنها را به بیرون نگاه می کرد. درهای صنعت اغلب برای هنرمندانی که در آنها بودند دهه 30 بدون موفقیت تجاری. اما همانطور که ضرب المثل می رود ، آن وقت است که پنجره ای باز می شود. برای بسیاری ، این یک پنجره مرورگر اینترنت بود.

بسیاری از اقدامات موفق در اواخر 30 سالگی داستان مشابهی دارند. همه آنها بازمانده صنعت هستند که با استقامت با یک مدل کسب و کار جدید که به آنها امکان دور زدن برچسب ها را می دهد ، پاداش می گیرند. 2 Chainz در DTP Ludacris زحمت کشید ، انفرادی رفت و با مخلوط کردن آب بازار را غرق کرد. Curren $ y بخشی از دوران پیش از Drake و Nicki Minaj Young Money بود ، اما برای او نتیجه ای نداشت تا اینکه Jet Life را شروع کرد و به یکی از پرکارترین اقدامات بازی تبدیل شد. فردی گیبس در Interscope نه تنها دارای امتیاز 505 -07 بود که نتیجه ای نداد ، بلکه سرانجام با Young Jeezy در CTE اختلاف پیدا کرد. کا در اواسط دهه 90 قبل از اینکه رپ را ترک کند تا سال 2008 به عنوان عضوی از Nightbreed رپ شد. دنی براون قبل از پیدا کردن صدای خود و شکستن در 30 سالگی سالها در این صنعت بود. Roc Marciano قبل از ترک خدمه در سال ’01 برای کارهای خود ، عضو Bipa Rhymes ‘Flipmode بود و اولین کار انفرادی خود را تا مارکبرگ 2008 منتشر نکرد.

همه این هنرمندان ، علاوه بر 2 Chainz ، عمده ترین محدودیت ها را برای آزادی استقلال پشت سر گذاشتند. در 30 سالگی ، اکثر این اقدامات در مرحله ای از زندگی بودند که توانایی تحمل صبر صنعت برای دیدن درخشش آنها را نداشتند و استقلال به آنها فرصتی را می داد تا این کار را در گوش های خود نشان دهند. ناگهان برای انتشار موسیقی خود نیازی به اجازه نداشتند. آنها نگران نبودن تاریخ انتشار به دلیل تکثیر تک آهنگ ها نبودند. آنها مجبور نبودند برای درخواست تجدید نظر گسترده خود را به بازار عرضه کنند. آنها فقط می توانستند آن گه های خام را تف کنند و به پاکدستی هایی برسند که می خواستند آن را بشنوند.

دوران وبلاگ به هنرمندان اجازه می داد مستقیماً به مردم برسند. وبلاگ هایی مانند Nahright و 2DopeBoyz فرصت های برابر بودند. آنها هر روز هزاران طرفدار را به موسیقی جدید می انداختند. قرار گرفتن در معرض به عنوان وسیله نقلیه مشتاقانی مانند Wale ، Wiz Khalifa ، Kid Cudi و دیگر افرادی که می خواستند از شبکه به عنوان سنگ پله برای رشته های اصلی استفاده کنند ، بود. اما آنها همچنین نشان دهنده یک خط برای هنرمندان بالای 30 سال است که می خواهند با توجه به شرایط خود به آن راه بروند. برچسب های اصلی آنها را بررسی نمی کردند ، اما آنها می دانستند که آنها استعداد کسب پایگاه های فن را دارند. ظهور رسانه های اجتماعی ، iTunes و سیستم عامل های بعدی جریان ، فاصله بین صحنه های اصلی و مستقل را کم کرده و این فرصت را به آنها می دهد. وب یک پایگاه خانگی ایده آل برای حالت مستقیم به مصرف کننده بود.

اقدامات زیادی از این فرصت استفاده کرده اند. فردی گیبس CTE را ترک کرد و با پروژه هایی مانند ESGN ، شامل ملودی های ملودیک ، دو بار جریان و پیرکس ، قدم خود را برداشت. Curren $ y بی وقفه شروع به کنار گذاشتن پروژه هایی کرد که برند رپ سیگاری و مه آلود او را به نمایش گذاشت. دنی براون در 30 سالگی به عنوان یک عزیز اینترنت با پروژه هایی مانند XXX شروع به کار کرد. کا با پروژه های تأمل برانگیز و با روحیه ، بازگشت غیرمحتمل پس از 40 پس از رپ انجام داد. Flee Lord ، وابسته به Griselda و Prodigy فقید ، یک ماه از دسامبر 2019 پروژه ای را رها کرده است. 38 Spesh با حضور میکروفون فراموش نشدنی یکی از ثابت ترین اقدامات 2010 بود. بولدی جیمز با قیمت 2020 چای در چین و نوار ورساچه تجدید حیات خارق العاده ای داشته است.

برچسب های اصلی آنها را بررسی نمی کردند ، اما آنها می دانستند که آنها استعداد کسب پایگاه های تبلیغاتی را دارند. وب یک پایگاه خانگی ایده آل برای حالت مستقیم به مصرف کننده بود.

Roc Marciano 42 ساله به عنوان پدرخوانده صحنه ای شناخته می شود که آن را به اواسط دهه 90 Raekwon و Ghostface Killah برمی گرداند ، رپ لوکس را در یک زبان برجسته متمایز در نیویورک ، بیش از روح و روان و گاهی بی طبع تولید مقاوم سازی Roc خطی را باز کرد که مانند گریسلدا در حال تحسین منتقدان است.

Westside Gunn گریسلدا را در سال 2012 تأسیس کرد. او ، کانوی ماشین و بنی قصاب با پروژه هایی مانند The Devil’s Reject و Hall & Nash سخت از دروازه بیرون آمدند. آنها با سری های Conway’s Everybody Is F.O.O.D ، Westside’s Hitler Wears Hermes و Benny’s Tana Talk به نام های تجاری تبدیل شدند. Westside یکی از منحصر به فردترین صدای هیپ هاپ است ، در حالی که کانوی و بنی یک جفت MC با استعداد هستند که در نژاد تفرقه های محبوب دوران 90 و ‘00s است. آنها به هوادارانی که در آن دوران بزرگ شده بودند ، به روزرسانی معاصر صدا را در زمانی که در جریان اصلی جریان وجود داشت ، ارائه دادند. آنها در یک زمان ایده آل برای پر کردن یک خلأ وارد شدند.

گریسلدا در پایان با Shady و 2018 قرارداد توزیع را امضا کرد ، در حالی که بنی در اوایل سال جاری با مدیریت Roc Nation امضا کرد. آنها دیگر به طور سنتی مستقل نیستند ، اما صدای مورد علاقه طرفدارانشان را به خطر نمی اندازند. کانوی در مورد معامله Shady با Conquest of Sound صحبت کرد و به آنها گفت: “من موجودیت خودم بودم و واقعاً زمین خود را گذاشتم و با میله هایم راه خود را هموار کردم. وضعیت ذهنی من در این حالت است که می خواهم فقط آنچه را که به اینجا رسیده است انجام دهم. و به آنها اجازه می دهد که جادو کنند و هر کاری را که انجام می دهند انجام دهند. “این شبیه همان چیزی است که مدیر سابق فردی گیبس ، بن” لامبو “لمبرت در مورد قرارداد گیبس با وارنر به بیلبورد گفت ، پیش بینی کرد که برچسب” ما را در موقعیت قوی قرار می دهد تا بر اساس کارهایی که طی دهه گذشته یا تقریباً به طور مستقل انجام داده ایم ، بنا کنیم. “

اگرچه ممکن است در اوایل سال 2010 برچسب بزرگی چشم انداز این هنرمندان را ندیده باشد ، اما نتایج آنها غیرقابل انکار است. اینترنت به آنها خط داد تا خود را بدون محدودیت ثابت کنند و اکنون آنها می توانند با شرایط خود با برچسب ها صحبت کنند. این پویایی است که نسل های قبلی نمی توانستند از آن استفاده کنند. همیشه یک صحنه رپ مستقل وجود داشت ، اما هرگز دید و یا منابعی که اعمال مستقل امروزی از آنها برخوردار است. آنها این فرصت را نداشتند که بسته های 100 دلاری را در Bandcamp بفروشند یا مانند گریسلدا با مارک تجاری درخشان خودشان را مارک کنند. بسیاری از این اقدامات در واقع درآمد (اگر نه بیشتر) از درآمد متوسط ​​برچسب عمده ، خاص متحد زمانی که نمایش های زنده هنوز یک چیز بودند.

این روزها ، طرفدارانی که وارد میانسالی می شوند ، فقط مجبور نیستند پروژه های جدید “کارهای کلاسیک” را انجام دهند. آنها می توانند از طریق کارهای جدیدتر مانند Roc Marciano ، Griselda و Freddie Gibbs ، احساس ضربان کنونی کنند.

هنگامی که بنی آیه ای مرموز را در بار “بار” از قطعه “Timeless” از Proof اعلام کرد ، طرفداران حدس زدند که افرادی مانند جی زی ، ناس یا دریک در نقطه ای قرار دارند که در نهایت بیگ شان در آن نگه داشت. آیا کسی می تواند وضعیتی مانند آن را برای یک هنرمند مستقل در سال 2010 پیش بینی کند؟ این شاهدی بر ابتکار و مهارت یک صحنه کامل از هنرمندان بالای 30 سال است که برای جواب منفی نمی پذیرند.

این لحظه همچنین بازتاب دهنده افزایش جمعیتی شنوندگان رپ است. گذشت زمان فقط برای هنرمندان عاملی نیست ، بلکه برای طرفداران نیز هست. علاقه مندان به دوران طلایی دهه 90 هنوز موسیقی خوبی منتشر می کنند ، اما طرفداران رپ در 40 و 50 سالگی لازم نیست فقط به افرادی مانند اعضای جی زی ، ناس ، لوکس و وو تانگ اعتماد کنند. این روزها ، طرفدارانی که وارد میانسالی می شوند لازم نیست فقط به canon یا پروژه های جدید “اعمال کلاسیک” گوش دهند. آنها می توانند از طریق کارهای جدیدتر مانند Roc ، Griselda و Gibbs احساس ضربان فعلی کنند. این هنرمندان ثابت کرده اند که غزل گری یک صدای کلاسیک نیست ، بلکه صدایی ابدی است.

فردی گیبس خود را “بهترین رپر زنده” در سال 2018 خواند و انبوهی از طرفداران او را امضا کردند. هر کسی در گریسلدا بیش از 35 سال دارد و “لحظه” خود را به صورت تجاری سپری می کند ، با علاقه مندی های مدرن مانند دریک ، تایلر ، خالق ، بیگ شان و دیگران همکاری می کند. کانوی و بنی به ترتیب دو مورد از آلبوم های رپ مورد انتظار را به ترتیب با بازی From a King to a God و Burden of Proof داشتند. کارهای بولدی جیمز و همچنین آلفردو گیبس در لیست بهترین آلبوم سال قرار خواهند گرفت.

وستساید گان اخیراً گفته است که می خواهد برای سمت ریاست دف جم مورد توجه قرار گیرد و خود را “بیش از حد صحیح” خواند. شاید برای یک هنرمند مناسب برای مدرن سازی یک صدای کلاسیک مناسب باشد که برچسب کلاسیک را هدایت کند. و شاید او پناهگاهی برای نسل 30++ نسل 2020 ارائه دهد که سزاوار فرصتی دیگر هستند. زمان نشان خواهد داد.

دفعه بعدی که مکالمه ای درباره چگونگی کمک اینترنت به نوجوانان در SoundCloud و بازی YouTube در سیستم شنیدید ، اطمینان حاصل کنید که همچنین به صحنه ای از اقدامات بالای 30 سال اشاره کرده اید که از کنوانسیون سرپیچی می کردند. همه آنها از اینترنت برای ساختن میراث خود در سنی که قبلاً از اوج خود دیده می شد استفاده کردند.

همچنین