ما با دو نمایشگاه به قرن نوزدهم همراه با نمایشگاه جدید موزه حلقه باغ که به تاریخ دوچرخه سواری در مسکو اختصاص داده شده است ، سوار می شویم. ما جالب ترین نمایشگاه ها – دوچرخه های قدیمی از مجموعه شخصی آندری میاتیف را بررسی می کنیم و همچنین داستان کلکسیونر راجع به تکامل “اسب آهنی” و مسیر آن در ذهن موسکویت ها از یک کنجکاوی خارج از کشور تا آشناترین شیء می خوانیم.

اولین دوچرخه

اولین دوچرخه ها در اواسط دهه 1860 در اطراف مسکو چرخیدند. نمایندگان اشراف و بازرگانان مرفه با دستگاههای خارجی با نام فصیح “bone shaker” یا به انگلیسی b onehaker سفر می کردند. Pierre Michaud ، یک مهندس و مربی از پاریس ، که اصطلاح “دوچرخه” را ابداع کرد ، اولین تولید کننده انبوه سازهای استخوان در نظر گرفته می شود. در میهن وی ، “شیکرهای استخوان” نیز “les michaudines” خوانده می شدند

دوچرخه شاکر استخوان

طبق افسانه ها ، پسرش ارنست از اختراع او الهام گرفت: مرد جوان متوجه شد هنگام سوار شدن به درازییزن چوبی – اولین نمونه اولیه دوچرخه مدرن که در ابتدای قرن در آلمان اختراع شد – پاهای او به شدت خسته است . Michaud پیشرفت را انجام داد: او قاب چوبی را با یک فلز جایگزین کرد ، اختراع خود را اضافه کرد – یک پدال درایو بر روی چرخ جلو ، و همچنین یک زین و ترمز چرخدار عقب. طرح جدید اولین دوچرخه ای بود که به تولید انبوه رسید.

با توجه به هزینه بالای دوچرخه – قیمت یکی 600-700 روبل – تعداد کمی از مردم قادر به تهیه چنین “اتومبیلی” (برای مقایسه: حقوق ماهیانه یک پزشک در آن زمان به طور متوسط ​​80 روبل) بودند. در اواخر دهه 1870 ، حدود 50 مد لباس در مسکو وجود داشتند که علاقه مند به دوچرخه سواری بودند

اوایل دهه 1970 و اواخر دهه 1980 عصر عنکبوتها است ، دوچرخه هایی با چرخ جلو بسیار بزرگ است. پدال و صندلی عنکبوت در محور چرخ جلو قرار دارد ، بنابراین برای افزایش سرعت رانندگی باید قطر را افزایش داد. محدودیت مقدار طبیعی بود – طول پاهای موتورسوار ، بنابراین دوچرخه بسته به پارامترهای خاص خود انتخاب شد.

سوار شدن بر “عنکبوت” کار آسانی نبود. در سمت چپ عقب دوچرخه یک تکیه گاه وجود داشت که باید روی آن بایستید ، دستگیره را بگیرید ، با پای راست خود را فشار دهید و در حالی که دوچرخه به تنهایی در حال حرکت بود ، وقت دارید به زین بپرید و با پدال های خود را بگیرید. پیاده شدن از دوچرخه حتی دشوارتر بود – خیلی ها نمی توانستند پشت خود را با پا احساس کنند و بدون افتادن پیاده شوند. “عنکبوت” دارای ترمز جلو ، دستی بود ، اما ترمزگیری با پدال م moreثرتر بود ، زیرا هنگام رانندگی از شیب ، ترمز دستی می تواند منجر به تصادف شود – دوچرخه سوار از بالای فرمان عبور می کند. سوار شدن با چنین دوچرخه با لباس غیرممکن بود ، بنابراین خریداران اصلی “عنکبوت” دختران و دختران سیرک بودند که لباس تنگ می پوشیدند.

بعد از ایجاد “عنکبوت” دوچرخه ای “ایمن” یا “ایمنی” – با چرخ های قطر یکسان. تولیدکنندگان فهمیدند که چگونه می توان محرک زنجیره ای را تطبیق داد ، نیاز به چرخ های عظیم از بین رفت و دستگاهی با چرخ های یکسان ظاهر شد. دوچرخه ایمنی نمونه اولیه دوچرخه مدرن شد.

دوچرخه ایمنی

تولیدکنندگان دوچرخه

اولین تولید انبوه دوچرخه در روسیه در سال 1886 در کارخانه بازرگان الکساندر لایتنر در ریگا آغاز شد. یک کارگاه کوچک در کارگاهی که به تدریج چند کارگر “عنکبوت” را مونتاژ کردند – لایتنر ماشین های جدیدی خریداری کرد ، کارخانه را به ساختمان جدید منتقل کرد و تعداد دوچرخه های تولید شده را افزایش داد. با ظهور نوع جدیدی از وسیله نقلیه (“ایمنی”) ، او به تولید آنها روی آورد و تا سال 1896 کارخانه لایتنر 15 مدل دوچرخه تولید کرد.

در سال 1893 ، آلمانی روسی جولیوس ملر ی کارخانه Dux را در مسكو افتتاح كرد ، جایی كه دو سال بعد تولید انبوه دستگاههای دو چرخ را آغاز كرد. مولر که ارتباطات گسترده ای در خارج از کشور داشت ، قطعات را عمدتا در انگلستان خریداری می کرد و دوچرخه های مسابقه ای ، جاده ای ، چند صندلی ، مردانه ، بانوان و کودکان را در Dux مونتاژ می کرد. تا سال 1900 ، کارخانه با دفتر طراحی خاص خود بیش از 100 نفر را استخدام کرد که سالانه تقریباً 1000 دوچرخه تولید می کردند.

زنان با دوچرخه < / p>

در آغاز قرن بیستم ، ملر ، که تمام نوآوری های فنی را دنبال می کرد ، تصمیم گرفت طیف وسیعی از محصولات را گسترش دهد. کارخانه دوکس تولید اتومبیل های راه آهن ، اتومبیل و موتورسیکلت را آغاز کرد. تا سال 1913 ، بزرگترین تولید کننده هواپیما در کشور و در طول جنگ جهانی اول ، بزرگترین تامین کننده هواپیما برای ارتش روسیه شد. علاوه بر اتومبیل و تجهیزات دوچرخه ، کشتی های هوایی و اتومبیل برفی ، هواپیماهای دریایی و هواپیماها در آنجا ساخته می شدند. در سال 1918 ، دوکس ملی شد و به کارخانه هواپیمایی دولتی شماره 1 تغییر نام داد که در سال 1925 تولید دوچرخه را متوقف کرد.

در اواخر دهه 1890 ، چندین کارخانه دیگر در مسکو افتتاح شد که دوچرخه یا قطعات جداگانه آنها تولید می کرد. در تابستان 1897 ، در منطقه یامسکایا اسلوبودا ، یک کارخانه دوچرخه سازی “Gumber” Fedor Zhemlichka and Co. ظاهر شد. این شرکت دوچرخه های قطعات یدکی انگلیسی را از کارخانه هامبر مونتاژ کرده ، قاب های لحیم کاری شده و آنها را رنگ آمیزی کرده است. صاحب تولید ، فیودور ژملیچکا ، یک دوچرخه سوار مشهور ورزشی در مسکو بود ، بنابراین یک سال پس از افتتاح کارخانه ، یک ولودروم در او سازماندهی شد ، جایی که مسابقات برگزار می شد و به افراد مبتدی سوارکاری آموزش داده می شد. گامبر در نوامبر 1900 تعطیل شد و Zemlichka شروع به فروش اتومبیل کرد.

در آغاز قرن بیستم ، بیش از 50 شرکت در مسکو دوچرخه می فروختند – این خانه های تجاری بزرگ با گردش مالی میلیون ها نفر ، کارگاه ها و فروشگاه های کوچک خصوصی بود. در اواخر قرن ، خانه مشهور تجارت شهری “J. بلوک “، که متعلق به برادران ژان و جولیا بلوک بود. در 1900-1910 ، دوچرخه در کارخانه قفل ساز و مکانیکی با استفاده از قطعات یدکی خارجی ساخته شد. کارخانه و خانه بازرگانی در سال 1917 تعطیل شد.

رسید خرید دوچرخه

باشگاه ها و انجمن های دوچرخه سواری

تشکیل اولین شرکت دوچرخه در امپراتوری روسیه متعلق به دوران “عنکبوتها” است – در 31 مارس 1884 “انجمن مسکو دوچرخه سواران آماتور” (مسکو) تاسیس شد. این سازمان با الگوبرداری از باشگاههای اشرافی انگلیس ایجاد شده است – افراد با اصالت نجیب اجازه ورود ندارند. بنیانگذاران این جامعه برادران-کارآفرینان ژان و جولیوس بلوک ، معمار ولادیمیر شوخوف و سرهنگ آندره فیرسوف هستند.

دومین جامعه نه چندان بزرگ باشگاه دوچرخه سواران مسکو (MCB) است که در سال 1888 تاسیس شد. او به دیدگاه های دموکراتیک تری پایبند بود ، بنابراین نمایندگان روشنفکر و بورژوازی را شامل می شد. کنت لو تولستوی عضو افتخاری باشگاه دوچرخه سواران مسکو بود.

کلوپ ها سفرهای عمومی و مسابقات ورزشی را ترتیب دادند ، به گرفتن پلاک دوچرخه و بلیط برای حق سوار شدن در شهر کمک کردند – چنین سندی که باید هر دوچرخه سواری در اختیار داشته باشد. آنها همچنین به مکانی برای اوقات فراغت تبدیل شدند ، به عنوان مثال ، اجراها در اینجا به صحنه می رفتند. جوامع دوچرخه سواری با هزینه عضویت و کمک های مالی وجود داشتند و درآمد خود را نیز کسب می کردند: در سیکلودروم (نام دیگری برای پیست های دوچرخه سواری) که تقریباً توسط هر انجمن ساخته شده بود ، مسابقات برگزار می شد که ورودی آن پرداخت می شد.

اولین مسابقه دوچرخه سواری در روسیه در 24 ژوئیه 1883 در هیپودروم میدان خدنیسکوئی برگزار شد و بیش از 25 هزار تماشاگر را به خود جلب کرد – بنابراین بسیاری از مردم در آن زمان فقط به بالاترین بازرسی از سربازان رسیدند. این نخستین مسابقه دوچرخه سواری در روسیه بود و از آن زمان بود که شمارش معکوس تاریخ دوچرخه سواری در این کشور آغاز شد.

دوره اشتیاق فعال برای دوچرخه سواری جای خود را به نزولی داد که از سال 1905-1910 آغاز شد. در این زمان ، تقریباً هیچ دوچرخه سواری در مسکو وجود نداشت و همه علاقه مندان در کلوپ هایی که انواع ورزش را پرورش می دادند جمع می شدند. در سال 1911 ، تعدادی از ورزشکاران دایره اسکیت بازان و دوچرخه سواران با سرعت آماتور در مسکو ایجاد کردند که علاقه به دوچرخه سواری در روسیه را زنده کرد. از سال 1912 تا 1917 ، این دایره تعداد زیادی از مسابقات را نه تنها در مسکو بلکه در منطقه نیز برگزار کرد.

با تشکر از تلاش علاقه مندان ، مسابقات دوچرخه دو دوره اول المپیادهای روسی که براساس الگوی بین المللی برگزار شد. اهداف این رویدادها آماده سازی ورزشکاران برای مسابقات بین المللی و افزایش سطح موفقیت های ورزشی در کشور بود.

دوچرخه و مطبوعات

یکی از وظایف اصلی باشگاه ها و جوامع ، ترویج فرهنگ دوچرخه سواری بود که با کمک مجلات تخصصی انجام شد. در آن زمان عملا هیچ کتابی در مورد دوچرخه وجود نداشت و مجلات تنها منبع اطلاعات بودند.

در سال 1892 در مسکو ناشر استانیسلاو یانوفسکی اولین مجله تخصصی دوچرخه سواری “کلوپ دوچرخه و رودخانه قایقرانی” را منتشر کرد ، که در طول وجود آن دو بار تغییر نام داد – ابتدا به “دوچرخه سوار” ، و سپس به “دوچرخه سواري”. این مجله تا سال 1896 به صورت هفتگی منتشر می شد – خوانندگان سالانه 50 شماره دریافت می کردند. می توان در Cycling Sport مشترک شد (هزینه اشتراک سالانه چهار روبل است) یا شماره های فردی را خریداری کنید. در همین زمان ، تمام جوامع دوچرخه سواری مسکو به رایگان ، علیرغم مشارکت ، مجلات را به اعضای خود رایگان می دادند

به زودی دوچرخه سواری ، شامل مقالاتی درمورد دو و میدانی و کشتی ، قایقرانی و اسکیت ، جای خود را به یک هفته نامه مصور به نام دوچرخه سوار داد. این مجله از اوایل سال 1895 تا اواسط سال 1904 به سردبیری دیمیتری گولومزین و آبرام لیپسکروف منتشر شد. این نشریه دارای سوگیری طنزآمیز بود – اطلاعات غالباً در قالب جشنهای غذایی ارائه می شدند. دوچرخه سوار با طراحی روشن و وفور نقاشی های خود مشخص شد – دارای یک پوشش قرمز روشن است و متن آن به رنگ آبی و روی کاغذ سفید چاپ شده است. هر شماره حاوی تواریخ اخبار ، مسکو و روسی ، نامه های خبرنگاران ، دانش آموزان و داستان ها بود ، و نه همیشه با موضوع دوچرخه سواری ، اطلاعات فنی و مرجع در مورد باشگاه ها و جوامع دوچرخه سواری.

مجله دوچرخه سوار

با اولین انقلاب روسیه ، در سال 1904 ، رونق دوچرخه به تدریج از بین رفت – حمل و نقل دوچرخه مقرون به صرفه شد حمل و نقل ، مسابقه ها دیگر تماشاگران زیادی را به خود جلب نکردند ، درآمد باشگاه کاهش یافت ، اطلاعات دوچرخه سواری در مجلات عمومی ورزشی منتشر شد. دو نشریه بزرگ در مسکو وجود داشت: قالب بزرگ “ورزش روسی” که به خاطر عکسهایش مشهور است و “K Sportu!” ، مجله ای با شرح وقایع و بررسی همه ورزش ها. آنها رقیب بودند اما بیشتر ورزشکاران و هواداران ورزش برای تکمیل تصویر در هر دو نسخه مشترک شدند. این مجلات به ترتیب تا سال 1920 و 1917 منتشر می شدند.

مجلات دوچرخه

مسکویت ها از کجا اسکیت سوار شدند

بیشترین مسیر دوچرخه سواری در مسکو در پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم ، بزرگراه پترزبورگ (امروز – لنینگرادسکی پروسپکت) بود که در امتداد آن اولین مسیر دوچرخه سواری در روسیه گذاشته شد. مهمترین نقاط جذابیت دوچرخه سواران در امتداد بزرگراه پارک پتروفسکی (مشهورترین مکان برای تفریح ​​جمعی در شهر) ، دهکده Vsekhsvyatskoye ، بیشه ای به نام Serebryany Bor (نه Serebryany Bor مدرن ، بلکه مکانی در نزدیکی ایستگاه مترو Shchukinskaya فعلی) بود. این مسیر همچنین شامل مسیر دوچرخه سواری Khodynsky بود.

در پارک پتروفسکی دو کافه برای دوچرخه سواران وجود داشت. محبوب ترین آنها “دوچرخه سوار” بود ، توسط برادران معروف Smirnov نگهداری می شود. آنها ورزشکارهای پشت سر هم بودند و با دوچرخه مخصوص دوقلو سوار می شدند.

من از سیستم مسیر دوچرخه سواری حلقه دوچرخه سواری مسکو خارج شدم – این بنا در Sokolniki ساخته شده است. مردم شهر نیز در آنجا اسکیت سواری کردند ، اما هیچ فعالیت ورزشی و مسابقه ای وجود نداشت.

دوچرخه در ارتش

از زمان ظهور دوچرخه در روسیه ، ارتش سعی كرد آن را با نیازهای ارتش تطبیق دهد – اولین آزمایش ها در سال 1888 انجام گرفت و سه سال بعد حكمی صادر شد “درباره معرفی اجباری اسكوتر به پرسنل نیروهای پیاده نظام میدانی و پادگان های قلعه” (“اسكوتر” و “دوچرخه” در آن زمان مترادف بود)

در ژوئن 1894 ، اولین تیم جدا از اسکوترهای ارتش روسیه تحت هدایت یکی از طرفداران دوچرخه ، ستوان دوم ولادیمیر سامردوف ، تشکیل شد. دوچرخه سواران در ابتدا پیام رسان بودند – پیام های مهمی ارائه می دادند ، و سپس شروع به حمل سلاح و مواد مورد نیاز کردند. در اواسط دهه 1890 مشخص شد که با استفاده از دوچرخه می توان یک ذخیره سیار سریع داشت و با حداقل هزینه آن را در مسافت های طولانی جابجا کرد (نیازی به اختصاص خوراک به اسب ها نیست).

در ابتدا از دوچرخه های معمولی برای اهداف نظامی استفاده می شد ، اما خیلی زود مشخص شد که ارتش به یک وسیله حمل و نقل ویژه نیاز دارد. انقلابی در این مورد توسط کاپیتان هنگ پیاده نظام فرانسه هانری جرارد صورت گرفت – وی در سال 1895 اسکوتر نظامی تاشو را اختراع و به ثبت رساند. طراحی قاب به گونه ای بود که می توانستید دوچرخه را از وسط تا کنید و آن را روی شانه های خود حمل کنید.

در ارتش روسیه ، روروک مخصوص بچه های جرارد در سال 1897 مورد آزمایش قرار گرفت و بلافاصله معایب خود را پیدا کرد – یک فرآیند تاشو طولانی ، یک زین افست ، ترمز ضعیف و سنگینی ساختار. ارتش روسیه با یک مدل فرانسوی وارد جنگ جهانی اول شد ، اما در سال 1916 مخترع میخائیل شیچیپانف اسکوتر نظامی تاشو Combat Duks را به ثبت رساند. تولید کارخانه دوکس در آن زمان با انتشار تجهیزات هواپیمایی بارگذاری شد ، بنابراین ، در توافق با مخترع ، کلیه مواد به کارخانه لایتنر منتقل شد و از ریگا به خارکوک تخلیه شد.

“Dux Combat” از کمبودهای اسکوتر جرارد عاری بود – وزن مسافر به طور مساوی روی چرخ ها توزیع می شد ، کل ساختار بسیار سبک تر می شد ، دوچرخه می توانست تنها با 10 اهرم با یک اهرم جمع شود. Dux Combat در زمان اختراع خود به یکی از بهترین دوچرخه های نظامی تاشو در جهان تبدیل شد. او و اسکوتر جرارد در زمان جنگ جهانی اول و جنگ داخلی توسط نیروهای اسکوتر مورد استفاده قرار گرفتند. قبل از ملی شدن کارخانه Dux ، حدود 700 نسخه از Battle Dux تولید شده بود. امروزه فقط سه اسکوتر بازمانده شناخته شده است یکی از آنها در نمایشگاه دوچرخه در موزه باغ رینگ ارائه شده است.

می توانید در نمایشگاه “تاریخچه دوچرخه سواری در مسکو” مدلهای اولین دوچرخه های مسکو را ببینید و در مورد تاریخچه دوچرخه سواری مسکو اطلاعات بیشتری کسب کنید. دوچرخه در مسکو قبل از انقلاب “در موزه باغ رینگ تا 20 اکتبر.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *